Praatjes
Blog

Stevige wandeling

Maandag heb ik een stevige en lange wandeling gemaakt. Ik vertrok om negen uur ‘s avonds en was met midden nacht terug. Het was helemaal niet mijn bedoeling om een lange wandeling te maken. Ik zat op balkon de zons ondergang te bekijken en de zon verdween achter de woningen. Toen dacht ik: ik loop met mijn camera naar de molens en ga daar verder foto’s maken van de zons ondergang. Maar de zonsondergang werd bijna mijn ondergang hihi.

Toen ik op de boezem na de kortlandse brug aan kwam, dacht ik: ik loop een keer de andere kant op. Tenslotte hoefde ik niet perse een rondje te lopen en dacht ga gewoon dezelfde weg terug. Eerst dacht ik: ik loop tot aan De Kat in de Wilg in Oud Alblas en dan loop ik weer terug. Maar dat leek mij nogal ver. Achteraf gezien had ik dat beter wel kunnen doen, want nu was ik nog langer onderweg.

Ik ben tot aan het pad richting de molenkade gelopen en heb dat pad ook bewandeld. Dat pad was al langer dan ik dacht, maar goed, ik kwam bij de molenkade aan.

Vanaf daar dacht ik dat het niet zo ver meer was naar de Nieuw Lekkerlandse brug, maar ook daar had ik mij in vergist en het werd steeds donkerder buiten. Ik besloot sneller te gaan lopen en ook geen pauzes te nemen. Die had ik overigens ook niet daarvoor genomen.

Tegen de tijd dat het echt donker was, was ik bij het verlichtte pad. Pfieuw, toch nog op tijd. Ik had mijn tempo gelijk weer verlaagd tot een rustig wandel tempo en ben naar een vriend die daar in de buurt woont gelopen voor wat te drinken en een peuk.

Bij hem aangekomen besloot ik twee haltes de bus te nemen, want mijn voeten konden niet mee. Zo gezegd zo gedaan en na mijn colaatje en peuk ben ik naar de bus gelopen.

Wat was ik blij dat ik thuis was!!! Ik had geen voeten meer over! Nu zou je zeggen, je bent wel verrot na 3 uur wandelen, maar alleen mijn voeten waren verrot en ik mijn benen waren moe. In mijn hoofd was ik super fit.

Ik ben een douche gaan nemen en had nog wat achter de pc gehangen. Vrij laat ging ik pas naar bed en anderhalf uur later was ik alweer wakker.

En toen was het mijn verjaardag 🙂 en zaten mijn voeten onder de blaren.

2 thoughts on “Stevige wandeling”

  1. Bikkel. Aan de foto’s te zien op fb is het wel een mooie wandeling. Klote dat je er wel blaren aan over hebt gehouden. Lekker verjaardag gevierd dat is helemaal mooi. Liefs Marjan xxx.

  2. Och meissie. Een late reactie. Wat een lange tocht was dat. Je hebt heel wat metertjes afgelegd zo te zien. Goed van je hoor. Ik doe je het niet na. Die blaren waren minder. Hoop dat je er nu geen last meer van hebt. Nog gefeliciteerd. Groetjes Marjan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *